..I wish I'm a Cullen..

Conversation with the amazing Professor.

Me: sir papasok po ba kayo bukas? may nakapagsabi po kasi na team building daw po ng cict at sa monday na po ang balik, totoo po ba? aayusin na po sana namin yung clearance namin..

Sir Jo: alam mo naman pala kung nasan ako eh, mahirap ba intindihin yun?

Me: sinisigurado ko lang po kung totoo, masama po ba magtanong?

Sir Jo: naku iha sobrang istorbo na yang ginagawa mo sakin ha, bakasyon na fyi, hindi ka dumating nung monday tapos ganyan ang mga banat mo sakin, Kakausapin ko adviser mo at hindi ko nagugustuhan yang attitude mo

Me: sir im trying my best po na makipagusap ng maayos, kayo po ang hindi sumasagot ng maayos, pwede naman pong sabihin nyong oo, sige po maraming salamat, will talk to mam ellen na lang po thank you. God bless you po at pasensya na sa istorbo.

Graduation Day

Habang papalapit palang yung graduation, tanong na ng tanong ang family ko kung may award daw ba ko… 

“WALA KANG AWARD? YUNG KUYA MO DATI MAY AWARD” 

haynako. Nung nagcollege si Kuya buhay pa si Mama & Papa, nung gumraduate lang sya nung nakaburol si Papa. Nakakuha sya for sure ng moral support, samantalang ako? anong natira? WALA! Tinulungan ba nila ako mag-adjust? Sinuportahan ba nila ko? HINDI! wag silang umarte na naghahanap sila ng award. Sa bagay hindi ko rin naman sila masisisi kasi hindi ko sila magulang. Sana kasi nagpasalamat na lang sila diba? Meron sigurong mga anak na hindi kailangan ng support, kaya na nila kahit sila lang pero meron ding umaasa sa support, parang ako. 

April 4, graduation day, Thursday morning, ang nagmakeup sakin si Ate Ann tanong pa rin sila ng tanong “WALA KANG AWARD?” “WALA KANG AWARD?” enough of the drama. Hindi ko naman talaga nabigay ang best ko, sana pala bawat exam or kahit quiz eh gumising ako ng madaling araw para magreview at para makasagot sa recitation. Nasa huli talaga ang pagsisisi.

Here are the photos:

Naglunch kami sa Max’s

Tapos paguwi nag handa pala sila.

End of the story.

It’s hard deleting old text messages.

asdfghjkllove:

I don’t know why, but when I’m deleting my old messages, it feels like I’m deleting my memories. Funny moments, sweet moments, stupid moments, etc. Kind of like I’m erasing the evidence.

read and relate ☮

(Source: gg-gillian, via asdfghjkllove)